بشارتهاي حضرت يعقوب(ع)-2

لا يزول القضيب من يهوذا والرسم من تحت أمره ، إلى أن يجئ الذي هو لـه ، وإليه تجتمع الشعوب.. : عصا از يهودا دور نخواهد شد(21 پيدايش 49) و نه فرمانفرمايي از ميان پايهاي وي تا بيايد آن کسی که برای آن است (22 پيدايش 49) و مر او را اطاعت امتها خواهد بود(23 پيدايش 49) ...
در این باره دو گونه تلاش برای فهم این بشارت و تطبیق آن با نبوت حضرت محمد ( صلی الله علیه و آله وسلم) صورت گرفته است :
تلاش نخست
این موضوع را برای اولین بار یکی از دانشمندان یهودی که بعدها مسلمان شد آغاز نمود . وی خود را عبد السلام نام نهاده است. (1) ترجمه وی از متن بشارت چنین است :
)لا يزول الحاكم من يهوذا ولا راسم من بين رجليه ، حتى يجئ الذي لـه ، وإليه تجتمع الشعوب( . :
پیوسته حکمرانی از یهودا خواهد بود (21 پيدايش 49) و در مقابل او فرمانفرمايي نخواهدبود، تا بيايد آن کس که برای اوست(22 پيدايش 49) امتها گرد او جمع خواهند آمد(23 پيدايش 49)
وی در کتاب خود (الرسالة الـهادية) می نویسد: این آیه دلالت می کند بر این که بعد از پایان یافتن فرمانروایی حضرت موسی و عیسی علیهما السلام ، پیامبر ما حضرت محمد (ص ) می آید . زیرا منظور از حاکم یا فرمانروا همان حضرت موسی است . چرا که بعد از یعقوب تا زمان موسی هیچ شریعتی به جز همان شریعت موسی نیامد . منظور از (الراسم) نیز همان عیسی علیه السلام است . بعد از موسی تا زمان عیسی علیه السلام هم هیچ صاحب شریعتی به جز حضرت محمد (ص) نیامد. بنا براین معلوم مي شود که منظور حضرت یعقوب علیه السلام مخصوصا با قرینه (در پایان این روزگار= في آخر هذه الايام) ، همان پیامبر اعظم ما حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم است . چرا که در آخر الزمان بعد از پایان یافتن فرمانروایی (الحاكم(و(الراسم) کسی نیامد به جز حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم . قرینه دیگری نیز وجود دارد که با توجه با سیاق آیه بر این مطلب دلالت می کند و آن این که حضرت یعقوب فرمود (تا بیاید کسی که برای اوست) یعنی (کسی که فرمانروایی برای اوست) . اما عبارت (و مردمان گرد او جمع می شوند = اليه تجتمع الشعوب) نشانه روشنی است که تصریح می کند منظور از آن شخص، همان پیامبر اعظم اسلام حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم است . زیرا مردمان گرد کسی جز او فراهم نیامدند . در اینجا نام زبور (به عنوان شریعت) آورده نشد ، زیرا زبور احکام شریعت ندارد و داود پیامبر ، پیرو همان حضرت موسی علیه السلام بود و منظور یعقوب همان پیامبر صاحب شریعت و احکام است .(2)
دانشمندان دیگری نیزهمین برداشت را از متن مزبور داشته اند ، از جمله :
علامه محمد رضا یکی از دانشمندان یهودی ایرانی که در سال 1237 هـ شیعه شد. (3)
علاّمه رحمت اللـه كيرانوي صاحب كتاب )اظهار الحق) که در سال 1280 هـ آن را تالیف نموده است.(4)
همچنین محمد صادق فخر الاسلام یکی از دانشمندان مسیحی ایرانی که در ابتدای قرن 14 هجری شیعه شد.(5)
این گونه برداشت از متن مزبور یک اشکال اساسی را متوجه مسیحیان و یهودیان می کند : موسی علیه السلام از ذریه و نسل يهوذا بن يعقوب نیست بلکه از ذریه لاوي بن يعقوب است . بنا براین او را از نسل يهودا به حساب آوردن، تأويل و برداشتی پیچیده و نابجا

(1) وی در زمان سلطان بايزيد دوم اسلام آورد )886-918هج(.
(3) وي كتابي دارد که به (منقول الرضائي) معروف است .
(اين كتاب را به زبان عبری نوشته است و علی بن حسین حسینی تهرانی آن را به زبان فارسی ترجمه کرده است به نام (اقامة شهود در رد يهود) . این ترجمه به صورت چاپ سنگی چاپ شده است و متن مورد بحث ما در ص 132 آن واقع شده است .
(4)در اظهار الحق ج2/381-384 .
(5)در کتاب خود به نام (أنيس الاعلام في نصرة الاسلام) به زبان فارسی ج5/73-76 چاپ سال 1354 هجري شـمسي .








